Tweede start

De tweede Poging, met zoals vragen is het mogelijk dat het nogmaals gebeurt?.
Opmerking: door Goede training en ook in het begin de belasting niet hoog te maken kunnen lichamelijke problemen worden voorkomen
 Want ik probeerde de weg vooral in het begin veel te snel af te leggen, ik zag al die kilometers nog voor de boeg. En misschien ook wel de langere tijd dat ik van huis weg was, hierdoor nam ik mogelijk te weinig rust in het lopen.

Daarom een advies probeer ontspannen op pad te gaan, ik hoop dat ik dit meer kan nu ik een tweede keer ga.

 

Voeten:
Onderweg zijn je voeten eigenlijk het belangrijkste hierop ga je iedere dag voort. Daarom is een goede training vooraf van belang je schoenen worden goed ingelopen en je weet meer wat je prettig vind van bepaalde sokken en dergelijke. Helaas is dan nog niet alles voorspelbaar ik had de eerste maal, vond ik zelf best goed getraind. Desondanks liep ik toch een stressfactuur op (marsvoet), het bleek dat ik een holvoet heb aan de linkerzijde. Waardoor er op het middenvoetsbeentje een grote druk kwam bij iedere stap en hierdoor spontaan brak. Volgens deskundigen was het zo als ik een ondersteuningszooltje had gehad was het voor 95% zeker niet gebeurt!
 
Ontspanning:
Ook voordat je op reis gaat is het van belang te realiseren dat de tocht niet sneller gaat dan je normaal kunt lopen. Daarom als je een afstand rekent van 2500 Km is dit 100 dagen iedere wandeldag minimaal 25 Km lopen zonder hierbij de rustdagen te tellen. En 100 dagen is ruim drie maanden lopen, ik reken dan via luik, Namen, Reims, Vezelay en vanaf hier via de historische route naar Santiago de Compostela
Het loopt een stuk ontspanner als je realiseert dat je de tijd ervoor neemt en van de weg ernaar toe kunt genieten. Deze woorden hoop ikzelf ook in mijn tweede stuk meer waar te kunnen maken Want ik merkte wel toen ik weer thuis was dat buiten mijn rugzak nog een stuk gewicht mee sjouwde, namelijk was ik veel bezig met werk, thuis en de gemeenteraad. Dit gaf veel meer gewicht op de schouders dan alleen mijn rugzak van ongeveer 16kilo. Zo ben ik nu veel meer met deze bepakking in de voorbereiding bezig dan met wat wel meegaat aan materiële zaken.
 

Nieuws van Ben...Onderweg, tijdens tweede poging

Op 28 maart 2004 is Ben na de pelgrimsmis in de Christopel kathedraal van Roermond weer op weg gegaan. Na de mis zijn we eerst naar zijn schoonouders gegaan in Voerendaal, hier werd afscheid genomen van zijn Gezin en aanwezige Familie.
Na de nacht hierdoor te hebben gebracht is hij op maandag 29 maart om 8.09 uur met de trein vanuit Maastricht vertrokken naar Vitry le Francios. Hier is hij omstreeks 16.00uur gearriveerd.

Op dinsdag 30 maart is het wandelen dan weer echt begonnen 

Zaterdag 3 april
Ben heeft de afgelopen dagen flink doorgestapt, het lopen ging goed en het weer kon haast niet beter. Woensdag avond is hij in een gite een medepelgrim tegen gekomen, een Belg met de naam Guy. samen zijn ze de volgende ochtend verder getrokken, en lopen nu al een paar dagen samen op.Vanavond is hij van plan om in Tonnere aan te komen.  

Vrijdag 9 april
Ook de afgelopen week heeft Ben snel vorderingen gemaakt. Op dinsdag is hij in Vezelay aangekomen - hij had eigenlijk gepland om daar pas met passen aan te komen - In Vezelay heeft hij woensdag een rustdag gehouden en is donderdag weer verder getrokken. Donderdag nacht heeft hij overnacht bij een oud-collega. vandaag is hij vertrokken in de richting Bourges  

Zaterdag 17 april
Deze week ging net als de afgelopen weken weer voortvarend. Maandag kwam hij aan in Bourges, daar overnachte hij bij een klooster dat ook diende als overnachtingplaats voor dak en thuis lozen. de dag daarop overnachte hij in een ander klooster. Ook had in het begin van de week weer even last van zijn voet maar dit werd verholpen door er een ander inleg zooltje in zijn schoen te doen. Vanavond wil hij aankomen in La Souterraine.

Zondag 9 Mei 
Van 28 april tot woensdag 05 mei zijn wij bij Ben geweest, op de 28ste namen wij het vliegtuig naar Bordeaux om tegen de middag in St. Foy la Grande aan te komen, Daar zagen we na vier weken onze vader/man weer. Op ons overnachting adres kwamen wij Guy tegen, hij en pap hadden elkaar in Vezelay voor het laatst gezien, de andere pelgrim die met pap optrok "Jaap" was die ochtend verder getrokken. De volgende ochtend stonden wij om zeven uur op om ons klaar te maken voor de eerste wandeldag, om acht uur vertrokken we. Om een uur of drie kwamen we in een klein plaatsje aan waar we konden overnachten, in een Gite boven de plaatselijke office de toerisme. daar sliepen we lekker en de ochtend daar op gingen we weer verder naar de grotere stad La Réoleo onderweg ging het niet zo goed met mams benen, die waren helemaal verzuurd toen we aankwamen. ons overnachting adres was bij een ouder echtpaar in huis, waar toevallig ook Guy overnachte. Na een goede nachtrust gingen ik en pap samen verder naar Bazas mam en Michaël werd daar naartoe gebracht door de man waar we die nacht hadden overnacht. hier hadden we ook weer een leuk overnachting adres weer bij mensen thuis. de volgende dag waren mams benen nog niet fit genoeg om een afstand af te leggen, dus gingen we met zijn drieën op pad naar de volgende plaats Captieux, daar overnachte we in een hotel dat eigenlijk gesloten was, dus op ons vieren en Guy na was het hotel uitgestorven. hier sliep ik als enige wel goed de rest had nogal last van het verkeer dat met een rot vaart langs reed en dan vooral de vrachtwagens die de ramen deden trillen in hun sponningen. s'Ochtends voelde mam zich goed genoeg om verder met ons mee te lopen, maar na vier uur hadden we nog maar 10 Km afgelegd, en het ging met mam een stuk minder dan ze gehoopt had, dus gingen zij en Michaël naar de grote weg om daar te liften, en gingen ik en pap door naar de volgende plaats, daar aangekomen bleek dat er alleen pelgrims mochten overnachten, de eigenaar was zo 'aardig' om mam en Michaël op te pikken omdat die nog steeds geen lift hadden, maar we moesten we wel later die dag met de taxi naar het volgende plaatsje -dat negen kilometer verder lag -om daar in een hotelletje te overnachten, pap en Guy bleven daar wel overnachten en kwamen de volgende dag rond een uur of half elf door dat plaatje, daar ging ik weer met ze mee. mam en Michaël gingen met de Taxi naar Mont-de-Marsan, daar zouden wij pas de volgende dag aankomen. Ik kwam die middag met pap en Guy aan in het kleine plaatje Bouque daar had Pelgrim Jaap een rustdag gehouden, Dus die nacht sliep ik tussen drie Pelgrims. Jammer genoeg liep ik de dag daar op nog maar 10 km naar Mont-de-Marsan, waar we om half drie de trein naar Bordeaux moesten hebben. Pap liep die dag nog door naar St. Sever. Op donderdag 6 mei waren we weer terug. en pap loopt nu nog steeds op met Guy en Jaap. Hij verwacht op dinsdag aan te komen in St. Jean-Pied-de-Port, de laatste plaats in Frankrijk.
(p.s. ik heb 156 Kilometer met pap samen gelopen, t's maar even dat u het weet)

Donderdag 20 mei
woensdag 12 mei is ben Spanje in gelopen, de eerste twee dagen in de Pyreneeën waren zeer regenachtig. door het slechte weer waren de voetpaden over de passen afgesloten, en moest ben over de doorgaande wegen lopen. Daarna klaarde het weer op, en heeft hij in de Spaanse zon kunnen lopen. In Spanje lopen als pelgrim ervaart Ben heel anders als door Frankrijk, De rorimute is een stuk drukker geworden en hij heeft daardoor minder contact met de plaatselijke bevolking. De overnachtingen zijn goed verzorgd, vaak in kerken of kloosters. Op deze plaatsen komen veel pelgrims en daar word rekening mee gehouden, er zijn vaak grote slaapzalen met soms wel ruimte voor 70 tot zelfs 120 mensen. De route is nu mooi en niet zo heel zwaar. Ben loopt de afgelopen dagen met Jaap en een andere Nederlander genaamd Bert, Guy loopt een halve dag voor ze uit. Gister kwam Ben in St. Domingo de la Calzada, daar heeft hij een prachtige oude kerk bezocht. Vandaag zal hij naar alle waarschijnlijkheid overnachten in Belorado.

Zaterdag 29 mei
Ben heeft al weer meer als de helft van het Spaanse deel van de tocht gelopen. Hij loopt nu met een wisselende groep van ongeveer 7 mensen gelijk op, ze lopen niet als één groep maar komen elkaar steeds tegen. Hij schiet al aardig op en verwacht op 12 juni in Santiago aan te komen. Zondag komt hij waarschijnlijk in Leon aan..  
Iedere dag vertrekken er 100 tot 150 mensen vanuit de overnachtingsplaats net als Ben en de zelfde dag komen er weer net zoveel aan. Ze vormen een heel lint van wandelaars door Spanje

Zondag 13 juni
Ben is gister aangekomen in Santiago. Na een tocht van +/- twee en een halve maand, is het hem gelukt om half twaalf was de tocht volledig afgerond. Wij verwachten hem woensdag met de middag weer te mogen begroeten in Nederland, Rotterdam Centraal.

 


Boek nu een lezing of belevingsavonden, voor het hele verhaal, via contact
 


Ben Noorloos.
Copyright © 2003/4.
laatst bijgewerk december 2010